زندگی با تجربه دیگران شیرین تر میشه...
0

موسیقی و صداشناسی

صداشناسی در موسیقی

زمانی که به یک جسم جامد ضربه ای وارد می کنیم، تولید صدا می‌ کند. تحت بعضی از شرایط صدای حاصل شده، به گوش انسان خوش آیند و مطبوع است و این در واقع اساس پیدایش علم موسیقی میباشد که سالیان دراز قبل از تاریخ ضبط صوت، موجود بوده است، اما موسیقی، قرن ها قبل از اینکه از نظر علمی مورد تحقیق قرار بگیرد، جزو صنایع ظریفه محسوب می‌ شده. این مطلب مورد قبول عموم میباشد که اولین فیلسوف یونانی که مبنای موسیقی را بررسی نموده است. فیثاغورث می‌باشد که ۶ قرن قبل از میلاد زندگی می‌ کرده.

صدا نتیجه ارتعاش یک جسم میباشد و در محیط مادی (هوا یا آب) به صورت موج منتشر می شود و ما در دستگاه شنوایی مان آن را با فعل و انفعالات فیزیولوژیکی درک می ‌کنیم و میفهمیم.

بسامد: تعداد حرکت نوسانی را در مدت زمان معین بسامد می‌ گویند. (هر حرکت کامل نوسانی تناوب نامیده می‌شود). زمان اندازه‌ گیری نوسان‌ها ثانیه است و تعدادشان با واحد هرتز مشخص می گردد. ثانیه/تعداد نوسان

هرقدر بسامد صدا بیشتر باشد یعنی حرکت ارتعاشی تندتر باشد صدای حاصل زیرتر خواهد بود و هرچقدر بسامد آن کمتر باشد صدا بم تر خواهد بود. اما گوش انسان تنها قادر به شنیدن صداها در بازه بسامدی بین ۲۰ تا ۲۰۰۰۰هرتز خواهد بود.

برای تولید و انتشارات امواج آکوستیکی، ارتعاشهایی را که سبب تولید و انتقال موج های آکوستیکی می‌شوند بر حسب محدوده فرکانسشان به سه دسته تقسیم می‌شوند: ارتعاشهای صوتی که در ایجاد صدا موثرند و با گوش شنیده می‌شوند. حدود فرکانس ارتعاش هایی از این نوع که در ایجاد صدا موثر اند و با گوش شنیده می‌ شوند، بین ۲۰ الی ۱۵۰۰۰ سیکل بر یک ثانیه می ‌باشد. ارتعاشهای فرا صوتی از فرکانس های ۱۵۰۰۰ سیکل بر ثانیه به بالا و ارتعاشهای فرو صوتی از فرکانس های ۲۰ سیکل بر ثانیه به پایین.

طول موج: جسم مرتعش هر تناوب کامل را در مدت زمانی مشخص انجام خواهد داد. واحد طول موج متر بوده و هرچه این مقدار کوتاهتر باشد صدا زیرتر و در صورت بلند بودن صدا بم تر است.

دامنه: حداکثر مسافتی است که جسم مرتعش از نقطه تعادل خود در وسط به دو طرف (نقاط اوج) طی می‌کند. . دامنه بیانی از شدت صدا است. هرچه دامنه صدا بلند تر صدا شدید تر و در صورت کوتاه بودن صدا ضعیف تر خواهد بود.

شیوش (طنین یا رنگ صوتی): صداهای موسیقیایی و سازها دارای شیوش خاص خود میباشند و علت تشخیص صدای سازها از یکدیگر در حال نواختن یک نت مشترک همین است. صدای بی شیوش منحنی سینوسی دارد و منظم میباشد.

هارمونیک (موج فرعی): صدای شما ترکیبی از چند موج صوتی میباشد. دانشمندان هر موج صوتی را «هارمونیک» می گویند. مجموع این هارمونیک ‌ها، صدای شما را به شکل یک موج پیچیده صوتی تشکیل می‌ دهند. تفاوت صدای افراد به علت تفاوت در همین هارمونیک ‌ها می باشد.

نواک: بیانی از زیر یا بم بودن یک صدا است. بعضی صداهای غیر موسیقیایی شیوش دارند اما تشخیص نواک در آنها مشکل است. مثلا صدای باران

پژواک: وقتی داخل یک سالن بزرگ و یا یک معبد با صدای بلند صحبت میکنیم و سخن می‌گوییم، انعکاس صدای خود را پی در پی می ‌شنویم که به این پدیده اکو یا که پژواک می گویند. پژواک زمانی تولید می شود که از موانع انعکاس یابد. اما همه اشیاء صدا و صوت را منعکس نمی‌کنند. برخی از اشیاء مثل چوب، جوت (کنف هندی)، مقوای نازک وموارد دیگر صوت را جذب خواهند کرد. جهت شنیدن پژواک لازم است که مانع منعکس کننده صوت در فاصله ی حداقل ۱۷متری از منبع صوتی قرار بگیرد. زیرا اثر صدا و صوت به مدت یک دهم ثانیه در گوش ما می‌ ماند. اگر یک سیگنال صوتی به گوش ما برسد، وبه دنبال آن در یک دهم ثانیه سیگنال صوتی دیگری نیز به گوشمان وارد بشود، سیستم شنوایی گوش، آن را تشخیص نمی دهد. سرعت صدا یا صوت ۳۴۰ متر در ثانیه است.

پس آوا: مدت دوام آوا بعد از خاموش شدن سرچشمه آوا را پس آوا می گویند که کمیتی قابل محاسبه میباشد. هرچه پس آوا در یک فضا بیشتر باشد وضوح کمتر خواهد بود. (طنین)

مشخصات صوت از نظر موسیقیایی :

نواک : زیر و بمی صوت یا صدا

دیرند : مدت زمان کشش صوت ها . در موسیقی با اشکال مختلفی که به تنها میدهند و میزان کشش آنها را مشخص میکنند .

شدت : شدت و ضعف صدا را نیز با علامت هایی در موسیقی نشان میدهند . f مخفف فورته می باشد و به معنای این است که باید قوی بزنیم و p مخفف یانو می باشد و به معنای اینکه باید ضعیف بزنیم .

 

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.